7.7. Expression de l’heure
Temps moyen estimé : 10 minutes
Il y a deux questions fondamentales : « quelle heure est-il ? » et « à quelle heure… ? ».
REMARQUE : La dua kaj dek et dek antaŭ la dua sont des formes raccourcies de la dua horo kaj dek minutoj et dek minutoj antaŭ la dua horo.
À quelle heure est-elle venue ?
– Elle est venue à deux heures.
etc.
Remarquez bien qu’on utilise la forme ordinale du numéral (la dua, la tria, la dek-unua…). On étend même cette forme à l’adverbe kiom qui devient ainsi l’adjectif kioma (combien-ième).
Vous pouvez dire l’heure avec un nombre entre 1h et 24h, mais vous pouvez aussi vous limiter à 1h-12h avec un adverbe qui précise le moment de la journée :
Exemples :
Ŝi dancis ĝis la dua nokte (aŭ : matene).
= Elle a dansé jusqu’à deux heures du matin.
Mi ofte tagmanĝas je la unua posttagmeze.
= Je déjeune souvent à une heure de l’après-midi.
Mi iras labori je la sepa matene kaj revenas je la oka vespere.
= Je pars travailler à 7h du matin et je reviens à 8h du soir.
Enfin notez quelques cas particuliers :

la dua kaj kvarono = la dua kaj dek kvin

la dua kaj duono = la dua kaj tridek

kvarono antaŭ la tria = la dua kaj kvardek kvin
je la kioma…? = je kioma horo…?
la kioma estas? = kioma horo estas?
tagmezo = midi (milieu du jour)
noktomezo = minuit (milieu de la nuit)


